Maraming araw nang nagdaan

Mula nung ikaw ay aking unang namasdan

Sarili ko’y hindi maintindihan

Dahil ika’y di maalis sa aking isipan

 

Sa tuwina’y ninanais kang makita

Pag andyan ka nama’y nagtatago sa hiya

Ano nga ba ang aking nadarama?

Sa iyo ba ay nahuhulog na?

 

Ano nga bang mahika ang taglay mo?

Sa tuwing andyan ka’y natutulala sayo.

Di ko rin lubos maintindihan sarili ko,

Maipapaliwanang mo ba ang damdaming ito?

 

Sa unang pagkita natin ay di naman ganito

Di ko napansin ang taglay na ganda mo

Dahil siguro’y kaibigan ang pagtingin sayo

Ngunit ngayo’y bigla nalang nagkaganito

 

Di mawari ang nararapat na gawin

Makailang gabi kong pinag isipan rin

Sana’y may makapagpaliwanag sa akin

Ukol sa aking damdamin

 

Ninanais na ika’y parating nariyan

Pagkat lubos ang aking kaligayahan

Sa sobrang saya’y baka di ko mapigilan

Iyong mga pisngi ay aking halikan

 

Maipapahiwatig ko kaya ang lahat sa iyo?

Ano kaya ang magiging reaksyon mo?

Tatanggapin mo ba ang nadarama sa iyo?

O sa akin ay umiwas at lumayo?

 

-By Antukin076 12-2-15

Letters to Words to Phrases to Sentences to Feelings

Every single letter

that makes up the matter,

Of this and that,

From where I sat.

Every single word

that comes with worth,

Such things to wonder,

Those files in folder.

Every single phrase

Accounts to any craze.

Oh! such hanging thoughts,

That were never told.

Every single sentence

Comes with the essence,

That could make the mind happy,

Or that could make the mind grumpy.

Every single feeling,

Keeping me falling,

How can I deny?

To whom can I rely?

Every single unsent letter,

Compose of words that enter,

Striking the heart from phrases to sentences,

Stuck to the feeling of hollowness.

11/7/15

-AlmieJ.